Kolekcja Nietypowych Zdarzeń – Tom Hanks

DSC_0129.JPGPiątek, piąteczek, piątunio! Był wczoraj, ale cóż 😛

A z racji, że w weekend nie lubimy się przemęczać, a przynajmniej ja nie lubię, to chciałam Wam dziś opowiedzieć o książce niesamowitej. Książce, która jest niesamowicie przyjemną lekturą, skłaniającą do myślenia. Mowa tu oczywiście o Kolekcji Nietypowych Zdarzeń Toma Hanks’a.

Zabieram się do niej już od dawna, ale dopiero teraz miałam możliwość dorwania jej w łapki. Jednocześnie odkąd o niej usłyszałam byłam niesamowicie jej ciekawa. Jestem fanką Hanks’a jako aktora i bardzo lubię filmy, w których gra. Więc kiedy dowiedziałam się, że napisał opowiadania byłam w szoku. Niby wiedziałam, że pisze scenariusze, ale nie spodziewałam się opowiadań w jego wydaniu.

Kolekcja Nietypowych Zdarzeń, to zbiór siedemnastu niepowiązanych ze sobą opowiadań, felietonów i eseji. Pisanych z różnych punktów widzenia, opisujących najróżniejsze przygody i przemyślenia. Opowiadające historie mężczyzn, przenoszących się w czasie do 1939 roku na Wystawę Światową w Nowym Jorku; małego Kenny’ego z rozbitej rodziny; młodego mężczyzny, którego miłość życia okazuje się być zbyt szalona jak na jego oczekiwania; matki, która wraz z dziećmi po rozwodzie zaczyna od nowa; aktora, rozpoczynającego swoją karierę. Historie są tak różne, a bohaterowie taki wyjątkowi, że każdy z pewnością znajdzie takie, które pokocha. Jednak pomimo tego, jak bardzo się różnią, wszystkie mają element wspólny. A właściwie dwa.

Pierwszym z nich jest maszyna do pisania – stara, klasyczna maszyna, używana przed nadejściem ery komputerów. Często jest jedynie tłem, elementem stojącym z boku, ale łączącym wszystkie opowiadania jak magiczna klamra. Ale czasem jest czymś istotnym, czymś, co odmienia życie bohaterów. Innym razem jest po prostu narzędziem. Ale jest – zawsze. Drugim elementem, który łączy te opowiadania, to emocje. Emocje bliskie każdemu człowiekowi, emocje naturalne i niesamowicie zwyczajne. Emocje, które wzruszają i bawią.

Opowiadania Hanks’a wzruszają, pozwalają na chwilę zadumy i melancholii. Są niesamowite. Czyta się je z zapartym tchem i chce się więcej. Jednocześnie są napisane dokładnie tak jak powinny.  Nie ma w nich elementów zbędnych, niepotrzebnych. Są dokładnie takie jakie miały być. Dodanie lub odjęcie jakiegokolwiek elementu sprawiłoby, że opowiadanie stałoby się niepełne, niedokończone. A tak niczego w nich nie brakuje.

Gorąco zachęcam wszystkich do przeczytania tej niezwykłej książki. Nie jest to klasyczna powieść, ale Hanks nie jest też klasycznym pisarzem. To próba ukazania jego niezwykłych zdolności. To jego debiut i dla mnie to bardzo udany debiut!

A Wy jak uważacie?

 

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s